Kendimden de şahit olduğum bir konu var. Ve eminim ki birçok kişi de bundan muzdarip olmuştur. Ben metal müzik ile 7. sınıfa giderken tanışmış bir insanım. Ve bu müziği daha iyi lisede tanımaya başladım. Kısacası bu müziğe bağımlılığım lisede başladı. Fakat şöyle kötü bir durum vardı. Benim haricimde hiçbir kul metal dinlemiyordu. Etrafımdaki herkes metal müziğe şeytanın müziği olarak bakıyordu. Metal onlar için bir kabus idi. Sınıfı geçtim, koskoca lise döneminde benim bu müziğin sohbetini yapabileceğim adam sayısı maksimum 5’di.

Bu durum kesinlikle birçok dezavantajı barındırıyor. Zira metal müziğe ülkemizde her daim bir ön yargı ile yaklaşılmıştır. 

1) Herkes sizi satanist olarak görür. Sen kedi mi kesiyorsun zındık diye vasat şakalar yapar.

2) Başınıza bir kılık kıyafet otoritesi çöker. “Ooo sen siyah giymez miydin ya” şeklinde vasat şakalar dönmeye devam eder.

3) Kulaklığın sesine ne olursa olsun bir laf gelir. Etrafında müzik dinlenmesinden rahatsız olan LYS Edebiyat kasan adamlar doludur.

4) Boş derste saçma ama zevkli karşılaştırmalar yapamazsın. Abi sence Metallica mı yoksa Slayer mı, ama bak dürüst olacaksın diyebileceğiniz kimse yoktur çevrenizde. Hüzündür bu.

5) Sıkıldığınızda birisi kulaklığı takarak ‘oğlum şunu bi dinle, bak adamlar çok progresif baya ilginç’ demez.

6) Çevrenizde Türkçe pop dinlenirken bestesinden vokaline kadar harika bir Iron Maiden parçasını adamlara öneremezsin. Önerdiğinde ise seni dışlarlar. Bu da adama koyar.

7) Almanca derslerinde çalışmak için sınıfa Rammstein açamazsın. Sınıfa Almanca bir piyasa şarkısı açman gerekir ki linç yemeyesin.

8) 2012 yılındaki Opeth konserine gideceğime dair bir beyanda bulunmuş isem ‘hahaha yok petrol ofisi konseri‘ gibi gezegenin en yaratıcı olmayan şakasına maruz kalabilirsin.

9) Kenan Doğulu’nun Opeth’in Advent’inden arakladığı şarkıyı ilk duyduğunda ‘aa Opeth lan bu’ tepkisi verdiğinizde dalga sebebi olabilirsiniz.

10) Siz çevrenizdekiler için tuhafsınızdır. Bu kaçınılmaz bir gerçektir. Tuhafsınızdır, tuhaf olarak kalacaksınız. 

11) ‘Abi onlar sahnede civciv eziyor, insanlık mı bu?’ tepkilerine maruz kalmaktır. Halbuki sahnede ne civciv vardı, ne ezme hareketi. Ancak bunu anlatamazsınız.

12) İnsanlar sizi ya ‘her daim depresyonda’ ya da ‘psikopat’ olarak tanımlar. Halbuki oldukça normal bir bireysinizdir.

13) Metal dinlemek kabullenmektir. Çoğunluk ne dinlerse onu sevmiş gibi yapmaktır. Zira ‘bu müzik mi yaa aç bi Pantera yıkalım şurayı’ gibi bir şey dediğiniz anda sizi yıkarlar. Anlamazsınız.

14) ‘Abi şarkıda ne dediğini anlıyorsun sanki bırak yaa‘ tepkileri muazzamdır. Bir şarkıyı bilgisayar sesi üstüne yazılmış vokalden ibaret sanmalarının yanı sıra sözlerini anlamıyorsan dahi bir tık ile ulaşabileceğinden habersizdir. Vasattır bunu diyen adam.

15) Dinlediğiniz şeyleri duyan bir kişinin “anamıza mı sövüyor kim bilir” şeklindeki yorumunu duyar ve o kişiyi metalcilerin anamıza sövmediğine ikna etmeye çalışırsınız. Hayır kardeşim, bu şarkıda anama değil bacıma sövüyor. O önceki şarkıydı.

16) Evde yüksek sesle müzik dinleyemezsiniz. Büyük bir ihtimal aileniz kızar. Eğer onlar kızmazsa komşular kızar. Kulaklık bu konuda hayat kurtarır. Ailenizin sizi bir psikologa yönlendirmesinin önüne geçer.

Bonus: Rockçı Serpil ile aynı kafada olduğunuza inanan arkadaşlarınız olabilir.

 

İşi abartıp aşağıdaki gibi saçma sapan triplere girmeyin. “Efendi metalci” olun.